Het leven gaat dus gewoon door!
Vandaag zijn Richard en ik 13 jaar getrouwd
We doen hier nooit veel aan,
alleen koffie met gebak voor wederzijdse ouders!
We hebben samen overlegd
wat te doen ná Lara, we hadden er
graag een 3de hondje bij gewild, maar ik kon nog geen
hondje vinden die “gered” zou moeten worden
dus hadden we besloten om nog even
een paar maanden te wachten,
ook vanwege de verhuizing!
Maar nu is het anders…want Onze Kelly
is eigenlijk een prinsesje!
Haar naam hebben we ook gekozen
vanwege Grace Kelly…Zie foto hierboven!
Ze is heel erg verwend, en wil de hele dag
op schoot om aangehaald te worden,
Ze houd niet van natte voetjes, ze loopt nooit door
hoog gras of plassen op straat…en
Ze heeft verlatingsangst, Ik kan alleen maar naar
de Wc als ik de deur openlaat!
als we zonder haar het huis verlaten,
is ze helemaal over de toeren als we terug komen,
en ze heeft verschillende keren overgegeven
van de spanning, maar ja
alle aandacht gaat ook naar haar toe, volgens de
dierenarts was het goed voor haar als we er een
hondje bij kregen en zodoende is
toen 2 jaar geleden Lara bij ons gekomen!
en sindsdien was dit allemaal
wat verbeterd geworden!
en nu?
Als we een paar maanden wachten, gaat weer
al onze aandacht naar haar toe, daarna moet ze weer
opnieuw leren delen,
zowel speelgoed, eten als aandacht
dus hebben we besloten om weer een hondje
in ons gezinnetje erbij op te nemen!!!
We hebben onszelf voor onze trouwdag eens verwend
en hebben 2 hondjes gekozen!
Ze zien er super lief uit, vinden jullie ook niet?
Morgen mogen we ze ophalen…
Ze zijn ong. 3 jaar oud en het vrouwtje is niet
gesteriliseerd
dus ze kan nog puppy's krijgen ;o))
Lara vergeten doen we nooit meer
Hopelijk kunnen deze 2 ons een beetje verdriet
wegnemen…
Verder wil ik jullie hartelijk danken voor
al die lieve en meelevende berichtjes van jullie!
Diegene die zelf huisdieren hebben
die kennen ons verdriet…
